Laatste berichten in onze blog
Wees de eerste om het nieuwste te lezen!
De laatste kilometers van het jaar
Hoop is dichtbij!
Koffie en dankbaarheid
De laatste kilometers van het jaar
Vanmorgen liep ik mijn laatste wandel kilometers van 2025. Ik werd getroffen door de stilte en bedacht me dat dit woord voor mij het jaar wel samenvat. Stilte. Terwijl mijn voeten de vertrouwde route volgden, merkte ik dat het jaar zich in mijn gedachten begon te ontvouwen. Twaalf maanden, tweeënvijftig weken, driehonderdvijfenzestig dagen. De...
Hoop is dichtbij!
Lucas gooide het boek dicht. Het lukte niet. Hij had al drie keer hetzelfde hoofdstuk gelezen zonder dat er ook maar één gedachte was blijven hangen. En dan die paper… De deadline kwam steeds dichterbij, alsof iemand onzichtbaar de klok vooruit zette. Hij staarde naar zijn bureau. Daar lag een notitie blaadje met taken voor het werk. Misschien was...
Koffie en dankbaarheid
Veel dingen zijn overbodig, maar koffie heb je nodig. Het is zo'n spreuk die je glimlachend op een koffiemok zou kunnen zetten. En vanochtend, terwijl ik met een duf hoofd naar het koffiezetapparaat loop, voel ik hoe waar hij is. Het is weer zo'n dag waarop niets lijkt te lukken. Het werk ligt als een berg voor me, maar ik...
Gebroken en geliefd
Soms is een wandeling precies wat je nodig hebt. Niet om ergens te komen, maar om even stil te staan en je gedachten ordenen. Zo trok ik vanmorgen mijn wandelschoenen maar weer eens aan. De wereld om me heen was grijs en grauw en ergens herkende mezelf daar wel in. De lucht was fris, de zon liet zich af...
Blogs
De laatste kilometers van het jaar
Vanmorgen liep ik mijn laatste wandel kilometers van 2025. Ik werd getroffen door de stilte en bedacht me dat dit woord voor mij het jaar wel samenvat. Stilte. Terwijl mijn voeten de vertrouwde route volgden, merkte ik dat het jaar zich in mijn gedachten begon te ontvouwen. Twaalf maanden, tweeënvijftig weken, driehonderdvijfenzestig dagen. De...
Hoop is dichtbij!
Lucas gooide het boek dicht. Het lukte niet. Hij had al drie keer hetzelfde hoofdstuk gelezen zonder dat er ook maar één gedachte was blijven hangen. En dan die paper… De deadline kwam steeds dichterbij, alsof iemand onzichtbaar de klok vooruit zette. Hij staarde naar zijn bureau. Daar lag een notitie blaadje met taken voor het werk. Misschien was...
Koffie en dankbaarheid
Veel dingen zijn overbodig, maar koffie heb je nodig. Het is zo'n spreuk die je glimlachend op een koffiemok zou kunnen zetten. En vanochtend, terwijl ik met een duf hoofd naar het koffiezetapparaat loop, voel ik hoe waar hij is. Het is weer zo'n dag waarop niets lijkt te lukken. Het werk ligt als een berg voor me, maar ik...
Gebroken en geliefd
Soms is een wandeling precies wat je nodig hebt. Niet om ergens te komen, maar om even stil te staan en je gedachten ordenen. Zo trok ik vanmorgen mijn wandelschoenen maar weer eens aan. De wereld om me heen was grijs en grauw en ergens herkende mezelf daar wel in. De lucht was fris, de zon liet zich af...
De (on)bekende Wielrenner
Ik voel de ochtendzon op mijn gezicht schijnen, de wind voel ik om mijn hoofd waaien.
Na een onrustig en druk weekje, is het heerlijk om weer eens de dag te beginnen met een rondje op de racefiets. En toch merk ik dat op een gegeven moment mijn benen steeds langzamer gaan. De wind om mij heen lijkt...
Lopen met gesloten ogen
Het is zaterdag. Een dag waarop ik, net als de meesten van ons vrij ben. Een dag waarop ik niet hoef te werken, geen belangrijke deadlines of mails. En toch, vandaag is het even anders dan al die andere zaterdagen. Terwijl ik dit schrijf gaan nog steeds mijn gedachten alle kanten op. Er gebeurt de laatste tijd zoveel in...
In jouw donkere nacht
𝘏𝘦𝘵 𝘪𝘴 𝘥𝘰𝘯𝘬𝘦𝘳. 𝘡𝘸𝘢𝘳𝘵, 𝘥𝘪𝘦𝘱𝘦 𝘥𝘶𝘪𝘴𝘵𝘦𝘳𝘯𝘪𝘴. 𝘎𝘦𝘦𝘯 𝘦𝘯𝘬𝘦𝘭 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘵𝘱𝘶𝘯𝘵 𝘵𝘦 𝘻𝘪𝘦𝘯. 𝘡𝘦 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘦𝘦𝘳𝘵 𝘵𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘦𝘦𝘶𝘸𝘦𝘯, 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘦𝘳 𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘦𝘳 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘭𝘶𝘪𝘥. 𝘕𝘪𝘦𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘻𝘢𝘭 𝘩𝘦𝘭𝘱𝘦𝘯. 𝘡𝘦 𝘩𝘦𝘦𝘧𝘵 𝘢𝘭 𝘻𝘰 𝘷𝘢𝘢𝘬 𝘨𝘦𝘳𝘰𝘦𝘱𝘦𝘯… 𝘈𝘭 𝘻𝘰 𝘷𝘢𝘢𝘬...
Lichtjes in de mist
Als ik deze morgen de auto in stap en niet veel later het buitengebied inrijd, lijkt het nog wel mee te vallen. Maar zodra ik vanmorgen de A1 op draai komt de mist mij tegemoet. De auto's voor mij minderen vaart en ook ik rijd langzaam door. Het is nog donker en het enige wat ik zie, zijn de...
Leven om te sterven...
Vanavond liep ik mee met de stille tocht. Bijzonder, ieder jaar weer. Een tocht waarin de stilte spreekt. Een plek om stil te staan. Denkend aan hen die hun leven gaven. En daarbij dacht ik ook aan de woorden die ik vanmorgen las uit de brief van Paulus, die mij deden denken aan Dietrich Bonhoeffer.
Moet of moed
"Hoe gaat het bij jou?" "Goed, lekker druk", ik hoor het mezelf nog een aantal weken geleden zeggen. Eigenlijk een raar antwoord. Alsof drukte bepaalt hoe het met je gaat. En toch... mijn hart is onrustig. Ik voel me druk. Ik moet ongelofelijk veel van mezelf. Ik moet mijn werk goed doen, ik moet sociale contacten onderhouden met iedereen in...










